PDH - SDH

مقایسه PDH و SDH

سیستم های انتقال دیتا دیر زمانی است که به عنوان بستر انتقال دیتا در شبکه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد.یکی از مزایای سیستم های انتقال دیجیتال استفاده همزمان از چند سرویس از یک کانال انتقال مشترک است. البته این مزیت در سیستم های آنالوگ نیز هست ولی چون ماهیت ادغام سرویس ها از نوع FDMاست صرفه جویی های لازم و استفاده ی بهینه در پهنای باند فرکانسی که یکی از پارامترهای گرانقیمت در مخابرات است صورت نخواهد پذیرفت. در سیستم های انتقال دیجیتال دو نوع عمده از ادغام زمانی PDH وSDHشناخته شده که هرکدام ویژگی های خاصی دارند.

SDH :

مخفف ,Synchronous Digital Hierarchy به معنای شبکه سلسله مراتبی دیجیتال همزمان می باشد. به زبان ساده عبارت است از نوعی استاندارد مالتی پلکسینگ که بر روی فیبر نوری انجام می گیرد.

PDH:

مخففPlesiochrounous Digital Hierarchy,به معنای شبکه سلسله مراتبی دیجیتال غیر همزمان می باشد.این سیستم در رده بندی سیستم های سوییچینگ مداری قرار دارد. در ادامه به تفاوت های این دو سیستم انتقال می پردازیم.

مقایسه دو سیستم SDH , PDH

در PDHحداکثر نرخ ارسال اطلاعات155mbps است و در SDHبسیار بالاتر است.در PDH سلسله مراتبی است یعنی برای استخراج E1 از داخل یک سلسله بالاتر مثلا E4 سپس E3و E2 و در نهایت E1 دی مالتی پلکس شود. در SDH برای استخراج E1 از داخل چند سلسله بالاتر مثلا 155 مگابیتی در یک مرحله صورت می گیرد که به دلیل وجود پوینترها می باشد. در نظارت بر سیستم PDH فقط در حوزه های انتهایی امکان پذیر است ولی در SDH بر خود ماکس نیز امکان نظارت وجود دارد.

• PDH انعطاف پذیر نیست

تعیین مکان کانال های منحصر بفرد در یک سیل بیت سطح بالاتر، کار آسانی نیست. شما می بایست چنل های پر سرعت را در همۀ سطوح مالتیپلکسینگ دی مالتیپلکس کنید تا یک چنل کم سرعت خاص را پیدا کنید. نیازمند یک کوه مالتیپلکسر گرانقیمت و پیچیده است.

• کارآیی ناچیز

اگر نشود کارآیی یک سیستم را نظارت کنید، نخواهید توانست کارآیی آن سیستم را بهتر کنید. برای PDH، هیچ استاندارد بین المللی ای برای مانیتورینگ عملکرد آن وجود ندارد و هیچ چنل (کانال) مدیریتی برای آن 

اندیشیده نشده است. فقط تعدادی بیت اضافی یدکی برای مدیریت بکار می روند، ولی پهنای باند محدودی داشته و بدون دی مالتی پلکسینگ امکان پیدا کردنشان در یک استریم 140 مگ وجود ندرد.

• عدم وجود استاندارد ها

نه تنها PDH دارای دو رتبه بندی کاملاً متفاوت است بلکه در استاندارد ها بسیار ضعیف هم عمل می کند. بعنوان مثال، برای سرعت داده های بالای 140Mbits/sهیچ استانداردی وجود ندارد و برای لاین ساید Line Transmission Terminal هیچ استانداردی وجود ندارد.

برتری SDH

هر جا که نیاز به انتقال اطلاعات شبکه های تلفنی کانال های E1 و ترافیک شبکه های دیتا در فواصل زیاد و در ظرفیت های بالا باشد، از سیستم های انتقال نوری SDH استفاده می شود. با ایجاد شبکه ای از این دستگاه ها که توسط فیبرهای نوری با یکدیگر متصل می شوند، امکان ایجاد ارتباطات شهری، بین شهری و کشوری و انتقال اطلاعات با سرعت بالا فراهم می شود. در مراکز مخابراتی برای برقراری ارتباط تلفن و اتصال کاربران به اینترنت از سیستم های انتقال نوری SDH استفاده می شود. این سیستم ها ارتباط نقاطی که نیاز به داشتن ارتباط مطمئن و بدون اختلال در فواصل دور را دارند را برقرار می کنند. ارتباط بین واحد های یک مجموعه صنعتی بزرگ، دکل ها و چاههای نفت، ایستگاههای کنترل خطوط انتقال برق، نفت، گاز و پتروشیمی که همگی نیاز به یک ارتباط مطمئن برای انتقال اطلاعات کنترلی، صوت، دوربین های تحت شبکه و.. دارند، با سیستم های SDH برقرار می شود. شبکه‌های انتقال SDH جایگزین مناسبی برای شبکه‌های انتقال PDH فعلی هستند که دارای محدودیتها و مشکلاتی از قبیل عدم استاندارد بودن سرعتهای بالا با وجود تکنولوژی فیبر نوری و نیمه هادی‌ها، ناتوانی در استخراج مستقیم سیگنالهای رده‌های مختلف ازرده‌های بالاتر و نبودن شبکه مدیریت کارآمد می‌باشند. از طرف دیگر شبکه‌های SDH، دارای قابلیت انتقال اطلاعات تمامی سرویسهای B-ISDN می‌باشند. ساختار فریم و ابداع مکانیزم Pointer و وجود مرجع سنکرونیزاسیون در شبکه SDH، قابلیتهای فوق را فراهم کرده است و از طریقی مالتی‌پلکسرهای سنکرون، سرعتهای انتقال چند Gbit/s را امکان‌پذیر ساخته است .