پروتکل استریمینگ محتوا چیست؟

اصطلاح استریم برای اولین بار در سال 1990 به تحویل ویدئو بر اساس تقاضا در بستر شبکه‌های IP اطلاق شد. اما در حال حاضر استریم ویدئو از منظر زمان بندی در ارائه به دو روش جریان ویدئویی زنده و بر اساس تقاضا می باشد. معماری جریان رسانه ای را می توان به شش حوزه: 1- فشرده سازی و رمزنگاری منابع محتوایی، 2- کنترل کیفیت ارائه خدمت 3- خدمات دهی توزیع محتوا 4- سرورهای استریمینگ 5- هماهنگ ساز محتوا در سمت گیرنده 6- پروتکل های جریان محتوا تقسیم‌بندی کرد.

 

پروتکلRTP    (Real-time Transport Protocol)

 

 

شکل1: پروتکل RTP جهت ارتباط سرور و کلاینت

 

همانطور که در شکل 1مشاهده می‌شود پروتکل‌های استریم محتوا به منظور ارتباط استاندارد بین سرور و کلاینت تعیین شده اند. با رواج روز افزون کاربردهای چند رسانه ای و نیاز به پروتکل عمومی و استاندارد برای انتقال بی درنگ داده، پروتکل RTP ایجاد شد. RTP به طور مکرر در ارتباطات و سیستم‌‌هایی که شامل جریان رسانه‌ها (streaming media) از قبیل telephon، برنامه های کاربردی (video teleconference)، سرویس‌های television و ویژگی‌های تحت وب push-to-talk می‌باشد استفاده می‌شود. با توجه به شکل 2 جایگاه RTP در پشته پروتکلی به نحوی است که در فضای فرایند کاربری قرار گرفته و از طریق UDP اجرا می شود. در واقع RTP در فضای برنامه کاربر اجرا می شود و نهایتا به برنامه‌ی کاربردی لینک می‌شود. بنابراین به یک پروتکل لایه کاربرد شبیه است.

 

شکل2: نحوه قرارگیری پروتکل‌ها در سطوح لایه ای

 

RTP پروتکلی توسعه یافته توسط استاندارد IETF AFT است که خدمات تحویل نقطه به نقطه را برای داده های بلادرنگ مانند داده های صوتی/تصویری تعاملی و یا داده های آنالوگ، به صورت خدمات شبکه unicast یا  multicast فراهم می‌کند. عملکرد اصلی پروتکل  RTP، مالتی‌پلکس چند استریم بلادرنگ در یک استریم از بسته‌های UDP است. پروتکل RTP به طور خاص به عنوان مهم‌ترین پروتکل استاندارد انتقال اطلاعات در شبکه IP معرفی شده است.تمامی جریان‌های رسانه ای، صرفه نظر از نوع فرمت و محتوا، در بسته‌های  RTP محصور و بسته‌بندی می‌شوند. همچنین این پروتکل داده‌های انتقالی خود را با یک پروتکل کنترل به نام RTCP ترکیب می‌کند، که امکان نظارت بر تحویل داد‌ه ها برای شبکه‌های بزرگ چندکاره را ممکن می‌سازد. نظارت به گیرنده این امکان را می‌دهد، که هرگونه از بین رفتن بسته را تشخیص دهد و هرگونه جیتر تاخیر(اختلاف زمانی بیت تاخیر بسته‌ها) را جبران کند. اطلاعات موجود در هدر RTP به گیرنده می‌گوید که چگونه داده‌ها را بازسازی کند و همچنین این اطلاعات توصیف کننده چگونگی بسته‌بندی جریان بیت کدک هستند.

 

پروتکلRTCP     (RTP Control Protocol)

این پروتکل یک پروتکل توام با پروتکل RTP است، که وظیفه‌ی اصلی آن ارائه فیدبک برای QoSارائه شده توسط RTP است، و همچنین وظیفه‌ی کنترل تحویل داده‌های بلادرنگ همچون فیلم و صدا را برعهده دارد. پروتکل RTCP را می‌توان به عنوان کنترل از راه دور برای سرورهای چند رسانه‌ای در نظر گرفت. بسته‌های RTCP حاوی اطلاعات آماری در مورد جریان‌های مورد کنترل‌شان هستند و هچنین می‌توانند با بسته‌های RTP مالتی پلکس شوند. مهمترین کاربرد RTCP را می‌توان فیدبک گرفتن از میزان تاخیر، لرزش تصویر، پهنای باند، ازدحام و کسب آگاهی از دیگر ویژگی‌های شبکه، بهمراه سنکرون‌سازی بین استریم‌ها برشمرد. این پروتکل عملیات فیدبک، سنکرون سازی و واسط کاربری را مدیریت می‌کند، ولی هیچ داده ای را منتقل نمی‌کند.

پروتکل‌های RTP  و RTCP به منظور بهینه‌سازی بهره وری انتقال با فیدبکی موثر، باهم استفاده می‌شوند. در این صورت امکان سنکرون سازی چندین جریان و نظارت بر کیفیت خدمات و آمار انتقال وجود دارد.

از نمونه سوییچ‌های صنعتی هوشمند ساختار اسپادانا که از داده‌های منتقل شده با پروتکل استریمینگ رسانه (RTP) بخوبی پشتیبانی می‌کند، می‌توان به رینگ سوییج صنعتی مدلSAE-ISW12000-QTGSM  اشاره کرد. جهت اطلاع از سایر تجهیزات متناسب با استریمینگ محتوا ارائه شده توسط شرکت هوشمند ساختار اسپادانا و همچنین وجود هرگونه سوال یا ابهام در مورد این پروتکل‌ها، می‌توانید با کارشناسان این شرکت در ارتباط باشید.