چگونگی انتخاب بین سوئیچ مدیریتی و غیرمدیریتی شبکه

چگونگی انتخاب بین سوئیچ مدیریتی و غیرمدیریتی شبکه

     سوئیچ‌ها در واقع جعبه‌های هوشمندی هستند که برخی دستگاه‌ها را در یک شبکه‌ی محلی (LAN) به یکدیگر متصل کرده و داده‌ها را به کمک بسته‌های مجزا به اتصالات از پیش تعیین شده انتقال می‌دهند. ساده‌ترین راه برای درک مفهوم سوئیچ، نگاهی به اتصالات LAN است که طی آن دستگاه‌های PCیا کنسول‌های بازی به سوئیچ‌ها و هاب‌هایی وصل می‌شوند تا بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در ادامه این مقاله قصد داریم در مورد تفاوت‌های این دو نوع سوئیچ بحث و بررسی کنیم.

    در این حالت، دستگاه‌های PC  از طریق کابل‌کشی اترنت به یک‌دیگر متصل می‌شوند. اندازه‌ ی سوئیچ می‌تواند از تعداد معدودی پورت، تا 48 پورت (یا بیشتر) متغیر باشد. سوئیچ‌ها را می‌توان در خانه، یک دفتر کوچک یا در محلی که چندین سیستم را بایستی به یکدیگر متصل کرد، مورد استفاده قرار داد. سويیچ‌ها شامل دو نوع مدیریتی و غیر‌مدیریتی هستند که انتخاب بهترین گزینه از این میان بستگی به نیاز شما خواهد داشت.

     سوئیچ‌های اترنت مدیریتی قابلیت بیشتری نسبت به سوئیچ‌ها غیرمدیریتی دارند، اما در عین حال استفاده از آن‌ها به یک مدیر یا مهندس ماهر نیاز خواهد داشت. یک سوئیچ مدیریتی به شما امکان می‌دهد کنترل بهتری بر شبکه‌ی خود و کلیه‌ی داده‌های در حال ارسال داشته باشید. از سوی دیگر، سوئیچ‌های غیرمدیریتی، دستگاه‌های متصل به هم را قادر می‌سازند تا با ساده‌ترین و اولیه‌ترین شکل خود با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در زیر به مقایسه‌ی تفاوت‌های میان سوئیچ‌های مدیریتی و غیرمدیریتی پرداخته‌ایم.

سوئیچ‌های اترنت غیرمدیریتی

     سوئیچ‌های غیرمدیریتی از پورت‌های مذاکره‌ای خودکار جهت تعیین پارامترهایی همچون نرخ داده و ارسال   یک طرفه یا دو طرفه استفاده می‌کنند. علاوه بر این، در سوئیچ‌های غیرمدیریتی مفهوم شبکه‌های LAN مجازی (VLAN) مورد توجه قرار نگرفته، از این رو تمامی تجهیزات بکار گرفته شده متعلق به یک حوزه‌ی انتشار هستند. سوئیچ‌های غیرمدیریتی در زمینه‌ی حفاظت از جدول کنترل دسترسی رسانه (MAC) کاربرد دارند. این جدول امکان ردیابی آدرس‌های MAC که به شکل پویا یادگیری شده‌اند و همچنین پورت‌هایی که این آدرس‌ها در آن‌ها یادگیری می‌شوند، بوجود می‌آورند. درج جدول آدرس MAC بدین معنا خواهد بود که سوئیچ‌های غیرمدیریتی دامنه‌ی برخورد جداگانه‌ای را برای هر پورت ارائه می‌دهند. این مسئله یک تمایز کلیدی میان سوئیچ غیرمدیریتی اترنت و یک هاب اترنت به شمار می‌آید.

شکل1. سوییچ اترنت غیر مدیریتی

سوئیچ‌های اترنت مدیریتی

     این سوئیچ‌ها را می‌توان با روشی کنترل شده مدیریت کرد، چه از طریق رابط کاربری خط فرمان (که از مسیر پوسته‌ی ایمن قابل دسترس است)، و چه رابط کاربری وب که در مرورگر وب شما بارگذاری شده و یا پروتکل مدیریت شبکه‌ی ساده (SNMP) جهت دسترسی از راه دور. این دسترسی امکان استفاده از گزینه‌های مختلفی همچون سرعت پورت، LAN های مجازی، افزونگی، پورت mirroring، و کیفیت خدمات (QoS) را جهت اولویت‌بندی ترافیکی بوجود می‌آورد. تمامی این موارد به شما امکان می‌دهد به اولویت‌بندی ترافیک داده در پورت‌های معین بپردازید – مثلاً جهت پخش شبکه‌ینت‌فلیکس بصورت 4K در Xbox One شما بایستی سرعت، پهنای باند و کیفیت Xbox را به حداکثر برسانید و بدین ترتیب باقیمانده‌ی شبکه برای محدود کردن بافرینگ کنار گذاشته می‌شود.

شکل2. سوییچ اترنت مدیریتی

 

     سوئیچ‌های مدیریتی در دو نوع موجود هستند. سوئیچ‌های هوشمند که تعداد محدودی گزینه برای پیکربندی ارائه می‌کنند و نسبت به همتایان خود با قابلیت مدیریت کامل مقرون به صرفه‌تر هستند – یعنی برای استفاده در خانه و دفتر کار ایده‌آلند. سوئیچ‌های با قابلیت مدیریت کامل در سرورها و شرکت‌ها کاربرد دارند و مجموعه‌ی وسیعی از ابزارها و کارآیی‌ها را برای مدیریت بهتر شبکه به شکل فوری ارائه می‌دهند. سوئیچ‌های مدیریتی به منظور استفاده در بارهای شدید کاری، حجم بالای ترافیک، و همچنین مکان‌هایی که تنظیمات سفارشی یک ضرورت محسوب می‌شود، طراحی شده‌اند.

    یک تفاوت اصلی میان سوئیچ‌های مدیریتی و غیرمدیریتی، بحث کنترل آنهاست. سوئیچ مدیریتی به شما امکان می‌دهد هر پورت را روی سوئیچ به شکل مطلوب خود تنظیم کرده و بدین ترتیب به نظارت و پیکربندی شبکه به طرق مختلف بپردازید. همچنین امکان کنترل بیشتری بر روی انتقال داده از طریق شبکه و افرادی که به این داده‌ها دسترسی دارند، به‌وجود می‌آید. سوئیچ‌های مدیریتی معمولاً پروتکل‌های مدیریتی ساده‌ای را ارائه می‌دهند که به شما امکان می‌دهد وضعیت سوئیچ و پورت‌های مربوطه را کنترل کنید، و همچنین اطلاعات آماری همانند توان خروجی و ترافیک شبکه، خطاهای شبکه و وضعیت پورت را به شما عرضه می‌کند.

برخی ویژگی‌های موجود در سوئیچ‌های مدیریتی ممکن است با توجه به تولید‌کنندگان و مدل‌های مختلف متفاوت باشد، اما در عین حال برخی از مهم‌ترین آنها عبارتند از:

        - پشتیبانی از پروتکل درختی برای پشتیبانی از ویژگی افزونگی در پیوندها بدون ایجاد حلقه

        - امکان اجرای خدمات با کیفیت

        - پشتیبانی از VLAN

        - محدود کردن نرخ پهنای باند

         - پورت میرورینگ

     پورت‌های سوئیچ مدیریتی را می‌توان در بخش‌های اصلی مورد استفاده قرار داد و در این راستا از فرآیند برچسب‌گذاری فریم‌های داده با شناسه‌ی VLAN، به‌منظور انتقال فریم‌های متعدد VLAN در یک لینک واحد بهره گرفت. پورت‌های چندگانه را نیز می‌توان با هم ترکیب کرده و بدین ترتیب درگاه‌های تجمیعی را به‌منظور انتقال داده با سرعت دو، چهار و هشت برابر یک لینک واحد به‌دست آورد. در نهایت اینکه سوئیچ‌های اترنت مدیریتی معمولاً دارای یک کنسول–خط فرمان یا رابط کاربری وب – هستند تا مدیران را قادر سازند تغییرات یا اصلاحات در پیکربندی را بدون حضور فیزیکی در یک مکان به انجام برسانند.

    تفاوت دیگر میان سوئیچ‌های مدیریتی و غیرمدیریتی، هزینه‌ی آنهاست. سوئیچ‌های مدیریتی بسیار گران‌تر از سوئیچ‌های غیرمدیریتی هستند، چرا که نیازمند نرم‌افزارهای متعدد، به‌روزرسانی، و همچنین متخصصین ماهر برای پیاده‌سازی خواهند بود. در عین حال چنانچه شبکه‌ های پیچیده‌ای داشته باشید که شامل سرورهای PC، نقاط دسترسی بی‌سیم و تجهیزات اینترنت اشیاء هستند، گزینه‌های پیکربندی ارائه شده از طریق سوئیچ‌های مدیریتی بسیار مفید خواهد بود.

نتیجه

     با بررسی کامل تمامی جوانب مثبت و منفی هر دو مدل از سوئیچ‌ها، به این نتیجه خواهیم رسید که در هر شبکه‌ای ابتدا بایستی تمامی نیاز های آن مجموعه کاری کاملاً بررسی شود و اینکه با رشد کردن نیازهای شبکه آن مجموعه مسلماً آن‌ها نیاز به کنترل کردن و مانیتور کردن ترافیک عبوری در شبکه خودشان رادارند پس بایستی این نکته رو مدنظر داشته باشند که به Managed Switches نیاز پیدا خواهند کرد. همچنین زمانی که یک مجموعه در حال برنامه‌ریزی برای گسترش دادن سرویس‌های پیشرفته تحت شبکه مانند Wireless LAN و یا IP Telephony در آینده نزدیک باشند آنگاه Managed Switches  میتواند انتخاب مناسبی برای این فنّاوری‌های جدید باشند. اما تا زمانی که نیازهای یک مجموعه ساده باشند مانند مصارف خانگی و یا استفاده در ادارات کوچک،Unmanaged Switches   می‌تواند گزینه‌ای مناسب باشند.